ابتدا فکرمی کردم که انریکو شاعر باهوشی است که ما را مجبور به پذیرش استعداد خوانندگیش می کند. او عادی بود و جذاب. هزاران نفر از مردم  برای تماشای برنامه ام.تی.وی که به صورت مستقیم از برادوی در هالیوود و با حضور انریکو اجرا می شد تمام پهنای خیابان را پر کرده بودند. آنان (اشاره به تازه واردها) بدون توجه به درخواست پلیس برای حرکت به سمت پایین خیابان همچنان به سوی استودیوی محل ضبط و اجرای برنامه هجوم می بردند.

انریکو فقط شانه بالا می اندازد. او بیرون آمده تا تعدادی از طرفداران خود را که در خیابان ایستاده اند برای ورود به داخل استودیو انتخاب کند. در همین لحظه یکی از دختران جوان حاضر، شروع به فریاد زدن نام انریکو و گریه می کند. من دور وبرم به حد کافی دختر جوان بود و به خوبی می دانستم که جیغ هایشان واقعا بلند است، اما هنگامی که 2 ویدئوی جدید انریکو ایگلسیاس از تلویزیون های بزرگ محوطه پخش شد، دستانم را برای محافظت از گوش هایم برای در امان ماندن از جیغ آنهایی که به بالا و پایین می پریدند، روی گوش هایم گذاشتم. شدت علاقه هواداران به قدری بود که راه عبور عادی انریکو مسدود شده بود و محافظانش او را از طریق سرویس بهداشتی مجموعه به پارکینگ منتقل کرده و از آنجا خارج شدند. دقیقا همانند کنسرت هایش که به طور ناگهانی و طرزی جادویی از محلی به محل دیگر می رود و گاهی با موتورسیکلت از میان هوادارانش می گذرد. هواداران تلاش زیادی برای دیدن او می کردند چون آنجا بیشتر شبیه یک فیلم علمی تخیلی بود تا یک استودیوی تلویزیونی.

اغلب ویدئو های او که عنوان های ساده و معمولی دارندبه شهرت می رسند و از ابتدای انتشار اولین اثرش در سال 1995 به وضوح نمایان است. انریکو پسر خواننده مشهور و فوق العاده دهه های 70 و 80 خولیو است. خولیو آهنگی دارد با نام «به تمام دختران، من قبلا عاشق شده ام» که در زمان خود غوغایی به راه انداخت. به گمان من مقداری از این حس در انریکو هم وجود دارد. اما اینها اطلاعاتی بود که از قبل آشنایی با او داشتم.

انریکو یک دیوانه موفق است. او اخیرا موفق به دریافت جایزه بهترین فروش موسيقی آمریکای لاتین به علت فروش 25 میلیون نسخه از آلبوم هایش در 4 سال اخیر شده است. در ماه گذشته تک آهنگ Escape   به مقام دوم نمودار معتبر بیلبورد دست یافت.

او همچنین قصد دارد تا در نخستین فیلم سینمایی خود به نقش مرد شماره یک در مکزیک به همراه جانی دپ و آنتونیوباندراس ظاهر شود.

در طی این سال ها او جایزه Grammy را برای بهترین اجرا کننده موسیقی لاتین، جایزه بیلبورد را برای بهترین چهره سال و جایزه امریکن موزیک را برای محبوب ترین اجراکننده موسیقی لاتین به دست آورد.

او به طور گیج کننده ای جذاب و خوش قیافه است و زمان های ملاقات خصوصا با دختران را بدترین لحظه زندگی می داند! و همیشه از آن با لفظ (احمقانه) یاد می کند.

او می گوید: دوران کودکی برای من دوران غریبی بود. هنگامی که در آمریکا زندگی  میکردم و مادرم را نمی دیدم واقعا بر من تاثیر زیادی گذاشت. من کودکی بیش نبودم به مدرسه ای انگلیسی می رفتم  در حالی که انگلیسی را نمی توانستم حرف بزنم. من شاگرد متوسطی بودم، ولی در کلاس زبان انگلیسی به دلیل ایجاد مزاحمت زیاد، رکورددار جریمه وحبس بودم.البته بر طبق اظهارات دوست 15 ساله و قدیمی او آندراس رستریو، او پسر کاملا شوخ و در عین حال جذابی بوده. او حتی از مدرسه هم میگریخت و به باشگاه می رفت تا با دوستانش تمرین کند. سایر دوستانش او را احمق خطاب می کردند، اما روزهای سخت به سر رسید و او در 18 سالگی برای ضبط دموی نخستین اثر خود به تورنتو رفت.

او از ابتدای دبیرستان رویای خوانندگی را در سر می پروراند و تعدادی ترانه نیز نوشته بود، اما درباره آن با کسی صحبت نکرده بود. وقتی انریکو برای ادمه موسیقی میامی را ترک کرد رابطه او با پدرش قدری پر تنش شد.خانه ی انریکو در میامی است البته این نکته را متذکر شوم که جای پر زرق وبرقی نیست اما انریک آنجا را صرفا به خاطر این که در نزدیکی خلیج است دوست دارد.

او واقعا شبیه یک مرد عادی است.دوستان معمولی داردو کار غیر عادی زیادی نمیکند. او دوست دارد شنبه ها شب به اسکیت ورزش مورد علاقه اش بپردازد. او شوخی های جالبی میکندو در مدرسه به قدری خجالتی بود که دختران مدرسه اصلا نمی دانستند او وجود دارد